|
|
Zeilende zomergast Wop van Cappelle |
24-07-2010 - 14:54 |
 |
|
 |
|
Zevenhuizen – Rottemeren, rotte weren: daar ziet het naar uit. Boven de jachthaven hangt een grijze lucht en de wind liegt er niet om. Net aangelegd zijn twee optimisten, een jongetje staat klappertandend aan de kant. “Ga lekker naar binnen jongen”, wordt hem aangeraden.
“Het waait vandaag net te hard voor de jonge, beginnende zeilers”, aldus Wop van Cappelle. De negentienjarige Van Cappelle is drie weken in juli zeilinstructeur bij de zeilkampen van Zeilvereniging Nesselande.
Het weeralarm van de dag ervoor weerhoudt de zeilers niet van hun taak, maar het maakt ze wel extra alert. “Gisteren waren we een half uurtje eerder terug aan land. De lucht zag er niet best uit en met onweer op het water is niet zo prettig.” De hedendaagse technologie is een steun in de rug. Van Cappelle: “Van de instructeurs heeft er een aantal een IPhone waarmee je altijd buienradar in de gaten kunt houden.”
Het zeilkamp is geen weekje freewheelen. “Op maandag hebben de cursisten er het meeste zin in. Dan begint het kamp om half negen ’s ochtends. Na een openingspraatje en de planning geven we wat basistheorie. Aangezien het optuigen van de boten lang duurt, gaan we meestal zonder al te uitgebreide uitleg het water op. Heel veel leerlingen hebben binnen een dag al door hoe het in praktijk gaat.” Ondanks dat de cursisten al vroeg het water op gaan en er eind van de middag pas afkomen, is het geen bootcamp aan de Rottemeren. “Het moet natuurlijk leuk blijven voor de aankomend zeilers. Op donderdag maken we een tochtje naar de kinderboerderij of naar Meerenbos. Op vrijdag is het tijd voor het examen”, zegt de zeilinstructeur.
“In het zeilen zijn er CWO-diploma’s te behalen. De diploma’s lopen van een tot drie en bij het behalen van de derde ben je bevoegd om instructeur te worden. Elk diploma is binnen een week zeilen te halen”, meldt Van Cappelle.
Er is nog een verschil tussen zeilen op een optimist - voor de jongere zeilers - en een kielboot. Voor beide boten zijn drie diploma’s te halen. “Ik heb als een van de weinigen ook jeugdzeilen drie. Velen gaan namelijk over op de diploma’s in de kielboot.”
Zelf had de negentienjarige instructeur al op vroege leeftijd het zeilvirus onder de leden. “Ik zeilde al mee met mijn ouders, op mijn negende ging ik voor het eerst op zeilkamp hier bij de jachthaven. Omdat ik het hier onwijs gezellig vond, bleef ik terug komen.”
Van Cappelle woonde tot zijn twaalfde in Zevenhuizen, tegenwoordig is hij woonachtig in Culemborg. Dat weerhoudt hem niet van zeilen in de oude, vertrouwde omgeving. “Met een rijbewijs op zak pak ik soms de auto, dan is het vijftig minuten rijden. Met het openbaar vervoer duurt het langer. Bij station Nieuwerkerk heb ik een vouwfiets staan en vanaf daar fiets ik naar de jachthaven.”
Het zeilen heeft Van Cappelle nooit losgelaten. “Spectaculair vind ik het. Met zo’n wind vol over de plas knallen. Zodra het mooier weer is en er staat minder wind, kun je ook met een paar vrienden het water op met een kratje bier erbij.”
De voortgang van het zeilkamp aan de Rotte is niet gegarandeerd. “Toen ik hier kwam als leerling waren er gedurende zeven weken kampen, elke week eentje dus. Er waren veel instructeurs. Volgende week zijn er hier maar drie instructeurs. Dat maakt goed lesgeven lastiger.”
Als je zeilend vermogen zover reikt dat je instructeur kunt worden, is aanmelden gewenst. Van Cappelle ziet vaak dat leerlingen eerst weggaan naar interne zeilkampen. “Als leerling zag ik vaak andere zeilers jaarlijks terug. Meestal gaan zeilers naar Friesland om daar naar interne zeilkampen te gaan. Hier is het zo dat iedereen zeilt tot een uur of vijf en vervolgens wordt opgehaald. Er wordt hier niet overnacht, ook door ons instructeurs niet. De meeste instructeurs komen oorspronkelijk uit de buurt; het zijn veelal studenten.”
Voor de zeilinstructeurs in Zevenhuizen speelt gezelligheid ook een grote rol. De negentienjarige instructeur vindt het prettig elk jaar weer op het vertrouwde zeilnest terug te keren. “Er hangt hier een onwijs gezellige sfeer en je bouwt een band op. Er is toch een soort vast clubje. Op donderdagavond is het instructeursavond en gaan we vaak barbecuen of uit eten. Soms gaan we Rotterdam nog in om te stappen.”
“In de zomer kun je natuurlijk kranten rondbrengen of in de kas werken. Dat doe je om iets bij te verdienen en het gaat al snel op aan eten of drinken. Ik verdien misschien weinig tot niks, maar het gaat mij om de beleving, om het plezier”, zegt een weinig materialistische Van Cappelle. “Er is hier een aardige havenmeester van wie we de ruimte mogen gebruiken, die normaal alleen voor havengasten is. Er ligt een rekening voor de instructeurs: we kunnen eten en drinken wat we willen, het enige wat we hoeven te doen, is het opschrijven.”
Een aspirant zeiler ontdoet zich van zijn zwemvest. “Hé Jelle, hoe vond je het zeilen vandaag?’’, vraagt Van Cappelle. De jongen kijkt op: “Leuk! Alleen toen het hard waaide was het minder leuk.” De zeilinstructeur moet het beamen. “Ben je er volgend jaar weer bij, Jelle?” De knaap knikt instemmend. De kinderen gaan op huis aan, de instructeurs zakken neer op de barkrukken van het jachtcafé. “Hier zitten we vaak na afloop en nemen we de dag door onder het genot van een drankje.”
Buiten laat de zon haar gezicht weer zien. Morgen examens, maar vandaag even feest voor de instructeurs. Het zal niet alleen bij evalueren gebleven zijn.
Voor meer informatie: www.zvnesselande.nl.
Pepijn de Groot |
|
| ‹ terug |
257x bekeken | 0 reacties | laatste nieuws |
|
|
 |
Er zijn nog geen reacties geplaatst.
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren.
Heb je nog geen account?
Maak dan snel een account aan. |
|
|
Nieuws uit uw regio
Klik op uw gebied. |
 |
|
